Archive for Μαΐου, 2011

Υπολογιστές

Τι χρειάζεται να έχει κάποιος για να ιστολογεί (μπλογκάρει κοινώς);

Το βασικότερο που πρέπει να έχει κάποιος είναι … υπολογιστής. Χωρίς υπολογιστή δεν πας πουθενά τη σήμερον ημέρα…

Αρκετά χρόνια πριν ανακαλύψω το ιστολογείν ήρθα σε επαφή με τον πρώτο μου υπολογιστή. Αυτό έγινε σε σχετικά προχωρημένη ηλικία (είχα πατήσει τα 20), οπότε δε γεννήθηκα αγκαλιά με ένα πληκτρολόγιο.

Από εκεί και  πέρα το μόνο που χρειάστηκε, για μένα τουλάχιστον ήταν να πατήσω το power button. Δε χρειάζεται τίποτα άλλο. Με την πάροδο του χρόνου και με την καταστροφή μερικών υπολογιστών μαθαίνεις αρκετά πράγματα. Γιατί, ωραία είναι η πρώτη γνωριμία και η οπτική επαφή, αλλά αν κάποια στιγμή δε βάλεις χέρι, η εμπειρία δεν ολοκληρώνεται ποτέ. Τώρα με το ταπεινό μου laptop νιώθω μισός άνθρωπος. Πρέπει να πάρω σταθερό υπολογιστή οπωσδήποτε. Βέβαια αυτή τη στιγμή για να νιώσω ολοκληρωμένος θέλω σταθερό(desktop), laptop, netbook,  tablet και smartphone και ας τα έχω να κάθονται.

Κάτι μαγικό για μένα ήταν όταν έμαθα να κάνω format. Για μια περίοδο έκανα κάθε μέρα ή μέρα παρά μέρα, έτσι για να πάρω το κολάι. Βέβαια κατέστρεψα και ένα σκληρό. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Τώρα πια το κάνω πιο αραιά αν και δεν το έχω εγκαταλείψει τελείως. Μη σκουριάσουμε κιόλας.

Μετά ήρθε το διαδίκτυο, η πληροφορία, το chat, το facebook, το twitter και το blogging. Δοκίμασα αρκετά από αυτά για «ακαδημαϊκούς» λόγους. Μ’ αρέσει να πειραματίζομαι άλλωστε. Και ο «Λαβύρινθος», ένα πείραμα είναι.

Που και που, σε μηνιαία βάση διαβάζω και κανένα περιοδικό για υπολογιστές για να μη μένω πίσω, μιας και η τεχνολογία υπολογιστών τρέχει με γοργούς ρυθμούς. Άσε που όλο και κάποιο αξιόλογο σχετικό ιστολόγιο θα βρεθεί.

Είμαι και εγώ χρήστης…

Άλλο ένα βιντεάκι για τους αγγλομαθείς:


Όταν όλοι περιμένουν να τριπλάρεις…

…κάνε το σουτ έξω από τη μεγάλη περιοχή. Δεν έχεις να χάσεις τίποτα. Ο καλύτερος του κόσμου είσαι.

Κι αν σου κάτσει; Θα ισοφαρίσεις το ρεκόρ για τα περισσότερα γκολ σε μια σεζόν. Το πολύ-πολύ να κερδίσεις άλλο ένα Champions League.

Αν σε αντιγράψει κι ο Βίγια με άλλο ένα γκολ μέσα από τη μεγάλη περιοχή… Μπορεί να κάνεις τοn sir να καταπιεί την τσίχλα του… Εσύ θα είσαι ο άνθρωπος του τελικού κι αυτός ο άνθρωπος με το τριαντάφυλλο.

Ενδεχομένως να κάνεις και μερικούς να πούνε: Ποιος Μαραντόνα;

 


Και το όνομα αυτού…

« Ο Λαβύρινθος του Πάνου».

Γιατί όμως;

Προφανώς επειδή παραπέμπει στη πολύ καλή ταινία «Ο Λαβύρινθος του Πάνα» (2006). Ένα από τα ενδιαφέροντα του Πάνου είναι οι ταινίες. Έτσι του ήρθε κάποια στιγμή αυτή η θεόσταλτη έμπνευση για το όνομα του ιστολογίου.

Ας κάνω και μια επιμέρους ανάλυση και ας ξεκινήσω από τα εύκολα.

Γιατί του Πάνου; Μα, επειδή πρόκειται για το ιστολόγιο του Παναγιώτη, ή Πάνου ή… Πάνου του Μεγάλου (Καμία σχέση με Sex and the City, απλά σε αντιδιαστολή με τον ξάδερφό του ή Πάνο τον Μικρό, άσχετα αν και οι δυο είναι πια κοτζάμ γαϊδούρια).

Πάμε και στα πιο δύσκολα.

Γιατί Λαβύρινθος;

Μα, τι είναι λαβύρινθος;

1. μυθικό ανάκτορο με πολλά διαμερίσματα και πολύπλοκους διαδρόμους, στην αρχαία Kρήτη: Ο Δαίδαλος σχεδίασε το λαβύρινθο της Kνωσού. Μπα…

2. οικοδόμημα με πολύπλοκους διαδρόμους που κάνουν δύσκολη ή αδύνατη την έξοδο από αυτό καθώς και κάθε παρόμοια διάταξη δρόμων, στοών κτλ.· δαίδαλος: Mπλέχτηκα μέσα στο λαβύρινθο των διαδρόμων του κτιρίου. Xαθήκαμε μέσα στο λαβύρινθο των στενών της πόλης. || παιχνίδι κατά το οποίο ο παίκτης πρέπει να βρει το τέρμα, την έξοδο περνώντας από περίπλοκες διαδρομές και αδιέξοδα. Δε νομίζω…

3. (ανατ.) για όργανα που το σχήμα ή η διάταξή τους θυμίζουν λαβύρινθο: Ο λαβύρινθος του αυτιού, το εσωτερικό του αυτιού. Ο λαβύρινθος του νεφρού. Χμ…

Αλλά κυρίως:

4. (μτφ.) διανόημα, σκέψη, συλλογισμός πολύπλοκος και δύσκολος να τον παρακολουθήσει ή να τον κατανοήσει κανείς: Ήταν αδύνατο να παρακολουθήσω το λαβύρινθο των συλλογισμών του. Μπερδεύτηκε σ΄ ένα λαβύρινθο σκέψεων και θεωρητικών αναζητήσεων.

Πολλές φορές δυσκολεύομαι εγώ ο ίδιος να παρακολουθήσω τους πολύπλοκους συλλογισμούς μου.

Επιπλέον, ο λαβύρινθος του αυτιού είναι υπεύθυνος για τη διατήρηση της ισορροπίας του σώματος.

Γι’ αυτό, λοιπόν, Λαβύρινθος.


Deep Purple@Ελληνικό (20-05-2011) Setlist

Η setlist λοιπόν (στα ελληνικά η λίστα με τα κομμάτια που παίχτηκαν) της συναυλίας των Deep Purple στο Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ του Ελληνικού:

  1. Highway Star                                        
  2. Hard Lovin’ Man
  3. Maybe I’m a Leo
  4. Strange Kind of Woman
  5. Rapture of the Deep
  6. Silver Tongue
  7. Contact Lost
  8. Guitar Solo
  9. When a Blind Man Cries
  10. The Well Dressed Guitar
  11. Almost Human
  12. Lazy
  13. No One Came
  14. Keyboard Solo
  15. Perfect Strangers
  16. Space Truckin’
  17. Guitar Solo
  18. Smoke on the Water
    Encore:
  19. Hush
    (Billy Joe Royal cover)
  20. Black Night
    (Πηγή: setlist.fm)

    Μπορείτε να βρείτε τα κομμάτια σε εκτελέσεις επιλεγμένες από τον Πάνο εδώ (είναι μια λίστα αναπαραγωγής ή κοινώς playlist στο κανάλι του Λαβύρινθου στο youtube).

    Για να κάνουμε και τη σύνδεση με τις επερχόμενες συναυλίες:
    Ιεροσυλία;

Deep Purple-Βασίλης Παπακωνσταντίνου στο Ελληνικό(20-05-2011)

Οι Deep Purple βρέθηκαν ξανά στη χώρα μας για μία σειρά συναυλιών χωρίς να έχουν κάποιο νέο album να προωθήσουν. Άλλωστε, είναι ένα group που περιοδεύει ασταμάτητα ενώ η τελευταία τους δισκογραφική δουλειά ήταν πριν από 6 χρόνια με το “Rapture of the Deep”. Βέβαια, είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από τους 4.000 ανθρώπους που βρέθηκαν στο Ελληνικό την Παρασκευή το βράδυ δεν έκοβαν τις φλέβες τους να ακούσουν νέα τραγούδια από τους Purple αλλά τα γνωστά και διαχρονικά hits. Πήραν αυτό που ήθελαν…; Θα το δούμε παρακάτω…

Το live άνοιξε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο οποίος παρουσίασε για 80 λεπτά ένα διαφορετικό show σε σχέση με την περσινή του εμφάνιση στο Καραϊσκάκη με τους Scorpions. Πλαισιωμένος από σχετικά νέους μουσικούς (αλλά και τον βετεράνο Βαγγέλη Πατεράκη στο πλευρό του), ο Βασίλης «ζέστανε» ικανοποιητικά τον κόσμο με κομμάτια από την πλούσια δισκογραφία του. Μάλιστα, ορισμένα κλασικά κομμάτια ακούστηκαν σε μία διαφορετική ενορχήστρωση (π.χ. «Άσε με να κάνω λάθος») ενώ η φωνή του ήταν όπως πάντα εξαιρετική! Στα θετικά: η drummer/τραγουδίστρια Τάνια Κικίδη που ήταν εκπληκτική πίσω από τα τύμπανα τραγουδώντας κιόλας τα “Thunderstruck”, “Nightmare” και το μισό “Sebastian” (στην αγγλική version του Chris DeBurgh…ο Βασίλης ανέβηκε στο δεύτερο μισό του τραγουδιού για να τραγουδήσει την ελληνική εκδοχή). Επίσης, όλοι οι μουσικοί ήταν άριστοι και νομίζω ότι έχουν δώσει έναν αέρα ανανέωσης στα live του Παπακωνσταντίνου. Στα αρνητικά, οι πολλές μπαλάντες (έστω και αν αυτές είναι υπερκλασικές και πολυαγαπημένες) που δεν κλιμάκωσαν το show και καθήλωσαν για πολύ ώρα τον κόσμο που, πρέπει να πούμε, ότι ήταν εκδηλωτικός. Τα “Πριν Το Τέλος” και “Δεν Υπάρχω” ήταν συγκλονιστικά έτσι όπως ακούστηκαν! Γενικά, πάντως, ήταν ένα υποτονικό show που μετέδωσε όμως πολύ συναίσθημα.

Στις 10:30 ακριβώς κλείνουν τα φώτα και ύστερα από μία μικρή εισαγωγή ο Ian Paice δίνει το έναυσμα για την έναρξη μίας ακόμη συναυλίας των Purple παίζοντας το χαρακτηριστικό drum intro από το “Highway Star”. Άψογη αρχή αλλά και έκπληξη στους περισσότερους αφού στα δεξιά της σκηνής δεν βρισκόταν ο Roger Glover αλλά ο Nick Fyffe μιας και ο Roger έπρεπε να βρίσκεται δίπλα στη γυναίκα του που έφερε στον κόσμο το παιδί του. Ο Steve Morse φορώντας γυαλιά ηλίου σε όλη τη διάρκεια του show και ο Don Airey με τα επιβλητικά του keyboards φαίνονταν σε φόρμα ενώ ο μπροστάρης Ian Gillan εμφανίστηκε ελαφρώς βελτιωμένος σε σχέση με την τελευταία εμφάνισή του αλλά και πάλι ήταν εμφανή τα σημάδια αδυναμίας να αποδώσει ορισμένα κομμάτια (που, βέβαια, είναι εξαιρετικά απαιτητικά…). Η συνέχεια με τα “Hard Lovin’ Man” και “Maybe I’m A Leo” «έριξαν» λίγο τον μη-φανατικό κόσμο (αν και πρόκειται για απέθαντους ύμνους από δύο rock ογκόλιθους…“In Rock” και “Machine Head” αντίστοιχα). Το “Strange Kind of Woman” αποκατάστησε την τάξη προσωρινά αφού η συνέχεια με τα “Rapture of the Deep” (ωραία εκτέλεση, παρεμπιπτόντως), “Silver Tongue” και το μακροσκελές solo του Morse (που περιλάμβανε και μέρος από το “Contact Lost”) δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή επιλογή. Όσο περνούσε η ώρα, γινόταν ολοένα και περισσότερο εμφανές ότι ο περισσότερος κόσμος δεν γνώριζε τα…λιγότερο γνωστά κομμάτια των Purple και έτσι η ανταπόκριση δεν ήταν πάντα και η πιο ζεστή. Για παράδειγμα, δε νομίζω να είδα ένα χέρι υψωμένο στην εκτέλεση του “Almost Human” (μέσα από το μετριότατο “Abandon”). To encore με τα “Hush” και “Black Night” άφησαν μία τελευταία γλυκιά ανάμνηση στον κόσμο που έφευγε –κατά το μάλλον ή ήττον- σχετικά ικανοποιημένος από το live. Πάντως, πρέπει να πούμε ότι έχουμε δει και πολύ καλύτερες συναυλίες των Deep Purple…ωστόσο, ακόμη και ένα μέτριο live των Deep Purple είναι υψηλού επιπέδου.

Σάκης Νίκας

(Πηγή: Rockpages.gr)


Ποιος είμαι;

Ποιός είμαι;

Ένα εύκολο φαινομενικά ερώτημα.

Όσοι με ξέρουν ή με έχουν συναντήσει, θα έχουν καταλάβει ότι μια από τις πιο δύσκολες και αμήχανες στιγμές για μένα είναι όταν πρέπει να πω λίγα λόγια για μένα μπροστά σε μια ομάδα ατόμων.

Αλλά, ακόμα και εδώ στην ηρεμία του σπιτιού μου, πίσω από την οθόνη του υπολογιστή μου και χωρίς καμιά πίεση χρονική ή οποιαδήποτε άλλη, πάλι δύσκολο το βρίσκω.

Οπότε δε θα πω τίποτα. Θα αφήσω τις εγγραφές μου να μιλήσουν για μένα. Από εκεί θα φανούν τουλάχιστον ορισμένα ενδιαφέροντά μου και κάποιες σκέψεις μου.

Ή μάλλον θα πω μόνο αυτό:

Είμαι ο Παναγιώτης και είμαι(;) καλά…


Πήρε το Κύπελλο στα πέναλτι η Ομόνοια

Το 13ο Κύπελλο της ιστορίας της πανηγυρίζει η Ομόνοια, η οποία επικράτησε 4-3 του Απόλλωνα Λεμεσού, στη διαδικασία των πέναλτι. Η κανονική διάρκεια βρήκε ισόπαλες τις δύο ομάδες με 1-1.

Η ομάδα της Λευκωσίας ευτύχησε να προηγηθεί μόλις στο 13ο λεπτό με κεφαλιά του Μιχάλη Κωνσταντίνου, έπειτα από σέντρα του Αβραάμ.

Η περυσινή κάτοχος του Κυπέλλου έχασε δύο καλές ευκαιρίες για να ισοφαρίσει το ματς, όμως οι Μιρτάκοβιτς και Σεμέδο δεν μπόρεσαν να βρουν στόχο.

Ό,τι δεν κατάφεραν οι παίκτες του Απόλλωνα, το κατάφερε ένας αντίπαλος και μάλιστα πέντε λεπτά πριν από τη λήξη του παιχνιδιού. Μετά από σουτ του Μπανγκουρά, ο Χαραλάμπους στην προσπάθειά του να διώξει, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα της ομάδας του και οδήγησε άθελά του το ματς στην παράταση.

Η ημίωρη διαδικασία ολοκληρώθηκε χωρίς σκορ κι έτσι οι δύο ομάδες οδηγήθηκαν στα πέναλτι, όπου οι παίκτες της Ομόνοιας ήταν πιο ψύχραιμοι και πήραν το Κύπελλο, μετριάζοντας την πικρία των φιλάθλων τους για την απώλεια του τίτλου.

Μοιραίος παίκτης του Απόλλωνα ήταν ο Σταύρου, ο οποίος νικήθηκε από τον Γιωργαλλίδη στο τρίτο πέναλτι που εκτέλεσε η ομάδα του.

Διαιτητής του τελικού ήταν ο Ελβετός διεθνής, Μάσιμο Μπουζάκα.

Οι συνθέσεις:

ΑΠΟΛΛΩΝ: Σβαλόφσκι, Μερκής, Νεβά, Λόπες, Μόρις (58′ Σεμέδο), Κιντέρος (33′ Νούνιες), Ερίσε, Μπανγκουρά, Κοσόφσκι (73′ Κοσόφσκι), Ατόρνο, Μιρτάκοβιτς.

ΟΜΟΝΟΙΑ: Γιωργαλλίδης, Ντάβιντσον, Καρυπίδης (77′ Βέντζελ), Χαραλάμπους, Αβραάμ, Λεάντρο, Αγκουιάρ, Μακρίδης, Αλωνεύτης (94′ Ρουέδα), Λούα Λούα (58′ Εφραίμ), Κωνσταντίνου.

(Πηγή: Contra.gr)


Άγρια συμπλοκή μεταξύ οπαδών στου Γουδή

Άγρια συμπλοκή μεταξύ οπαδών στου Γουδή με τρεις τραυματίες από μαχαίρι. Όλα ξεκίνησαν λίγα λεπτά μετά τις οκτώ όταν μια ομάδα περίπου δεκαπέντε νεαρών με μηχανές και κράνη μετέβησαν σε καφετέρια στην πλατεία του Αγίου Θωμά στου Γουδή, την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη ο αγώνας ΠΑΟΚ – ΑΕΚ. Οι νεαροί με τις μηχανές συνεπλάκησαν με θαμώνες της καφετέριας που παρακολουθούσαν τον αγώνα με αποτέλεσμα τρεις νεαροί να τραυματιστούν ευτυχώς ελαφρά από μαχαίρι. Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν για τις πρώτες βοήθειες στο Λαϊκό. Η Αστυνομία εξαπέλυσε ανθρωποκυνηγητό χωρίς όμως μέχρι στιγμής να έχει καταφέρει να εντοπίσει τους δράστες.

(Πηγή: Πρώτο Θέμα Online)


Τι εστί ιστολόγιο;

Αφού έγινε η ανακαίνιση και τελικά άλλαξε και η εμφάνιση του «Λαβύρινθου» ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στην πρώτη λοιπόν ανάρτηση ας αναρωτηθούμε τι στο διάολο είναι ιστολόγιο.

Η λέξη ιστολόγιο σας ακούγεται σύνθετη;

Μα… Είναι σύνθετη. Αποτελείται από τη λέξη ιστός και τη λέξη ημερολόγιο.

Ουσιαστικά, ένα ιστολόγιο είναι μια χρονολογικά ιεραρχημένη σειρά ενημερώσεων( ή αναρτήσεων ή posts) οι οποίες συντάσσονται και οργανώνονται σχεδόν όπως σε ένα παραδοσιακό ημερολόγιο, με το ανεπίσημο στιλ γραφής που χαρακτηρίζει την προσωπική επικοινωνία.

Η αλήθεια είναι ότι ιστολόγιο μπορεί να ανοίξει ο κάθε πικραμένος και να αναρτήσει σε αυτό την @@ριά του. Αλλά, όχι, δεν διατηρούνται όλα τα ιστολόγια από εσωστρεφείς μονομανείς τύπους με απώτερα κίνητρα ή από δωδεκάχρονα. Υπάρχουν εκεί έξω ιστολόγια πραγματικά διαμαντάκια. Ο καθένας μπορεί να ανακαλύψει κάτι που τον ενδιαφέρει. Και αν δεν το βρει, μπορεί να φτιάξει ο ίδιος ένα ιστολόγιο.

Η ιδέα στην οποία βασίζεται το ιστολόγιο δεν είναι καινούρια. Άλλωστε, οι άνθρωποι διατηρούσαν ημερολόγια από τότε που επινοήθηκε η γραφή. Ακόμα και στον Ιστό, υπήρχαν διαδικτυακά ημερολόγια πολύ πριν αρχίσει να χρησιμοποιείται ο όρος ιστολόγιο.

Κανείς δεν γνωρίζει ουσιαστικά πότε δημιουργήθηκε το πρώτο πραγματικό ιστολόγιο, αλλά διάφορες εκτιμήσεις τοποθετούν την ημερομηνία γύρω στο 1994. Ο όρος weblog (διαδικτυακό ημερολόγιο) άρχισε να εμφανίζεται το 1997 και γρήγορα απλοποιήθηκε στον όρο blog (ιστολόγιο).

Το σύνολο των ιστολογίων συνθέτει την ιστολογιόσφαιρα (ή μπλογκόσφαιρα).

Ωραίοι είμαστε, αλλά πόσοι είμαστε;

Στις 16 Φεβρουαρίου 2011 η ιστολογιόσφαιρα απαριθμούσε περισσότερα από 156 εκατομμύρια ιστολόγια.

Και ένα ενδιαφέρον βιντεάκι για τους αγγλομαθείς:


Ανακαίνιση…

Επειδή βαριέμαι εύκολα…

Επειδή δε θέλω να φτιάξω και τρίτο ιστολόγιο…

Λέω να κάνω μια μικρή ανακαίνιση…

Επειδή, επιπλέον, δεν έχω σκοπό να κάνω ριζικές αλλαγές γιατί η μορφή του ιστολογίου μ’ αρέσει και δε βρήκα κάτι καλύτερο…

Μάλλον το μόνο που θα κάνω είναι να σκουπίσω τις παλιές αναρτήσεις κάτω από το χαλάκι, να καθαρίσω ότι βλέπει η πεθερά( μακριά από μας) δηλαδή…

Θα προσπαθήσω να γράφω πιο συχνά και θα επανέλθω αύριο με την πρώτη ανάρτηση του θεωρητικά ανακαινισμένου «Λαβύρινθου».

Έτσι για αλλαγή…